Pokaż mi świat cz.2

- To będzie twój pokój. Następne drzwi po prawej, jest mój pokój. – kiedy Zuko to mówił, Abi i Lu spełźli na ziemię i obejrzeli dokładnie całe pomieszczenie. Zawsze tak robią w nowym miejscu.

- Bezpiecznie – odsyknęli jednocześnie   

- A w ogóle, ile ty masz lat? – głos opiekuna rozbrzmiewał w moją stronę

- Czternaście.

- Łoł, myślałem że więcej, ja mam dwadzieścia. To zostawiam cię teraz tutaj, przyjdę o 18 aby cię zabrać na kolację.

- Dziękuje.

Po jego wyjściu rzuciłem się na łóżko. Byłem już zmęczony. Chciałem się po prostu zdrzemnąć, przestać myśleć o nowych ludziach, nowym miejscu, jak sobie tu poradzę.

Obudził mnie dźwięk pukana o drzwi. Ea owinęła mi się wokół karku i ramion. Prowadziła mnie do drzwi.

- Idziemy, na kolację? – powiedział Zuko swoim donośnym głosem

- Tak, tak już idę.

~`~`~`~`~`~`~`~`~`~`~`~`

- To jest wielgachna sala, Uważaj – człowiek po lewo, bierz tacę, przesuń się. Ok, bierz to, to i to też. Idziemy do stołu.

- Ardio, poczekaj poprowadzę cię do stołu – zwrócił się do mnie Zuko i złapał mnie za ramię

W tym momencie zareagowałem instynktownie i odskoczyłem od jego uścisku, lecz wpadłem na kogoś.

- Ej, co ty robisz? – powiedział mężczyzna z groźbą w głosie – Uważaj sobie.

- Daj nam go ugryść, on ci grozi, pozwól nam! – syczeli niecierpliwie Lu i Abi

- Nie, nie wolno wam. – zwróciłem się do węży na co one mocnie oplotły się wokół mnie

Poczułem pieczenie na policzku.

- Słuchaj co się do ciebie mówi, smarkaczu.

-Zmieniłem zdanie, jednak możecie, ale macie go nie zabijać.

Chłopcy zareagowali od razu, a przy mnie została Ea. Słyszałem tylko wrzask mężczyzny. Ponownie poczułem podnoszące mnie ręce.